మనసుపై అప్పుడప్పుడూ వర్షం కురవాలి
శరీరాన్ని అలా పైపైన స్నానం చేయించినట్టుగా కాదు
ఏళ్లుగా పేరుకుపోయిన
నిశ్శబ్దపు దుమ్మును కడిగేయడానికి
మనసుకు రెక్కలుంటాయి
అవి పక్షుల ఎగిరే రెక్కలు కావు
మనిషి మరొక మనిషిని
ఆప్యాయంగా ఆలింగనం చేసుకున్నప్పుడు
కనిపించకుండానే విప్పుకునే రెక్కలు
చాలా రోజులుగా ఎవరి కళ్లలోనూ
నువ్వు నీ ప్రతిబింబాన్ని వెతకకపోతే
చెట్టును మరిచిపోయిన గొడ్డలిలా
నదిని మరిచిపోయిన పడవలా
మనిషిని మరిచిపోయిన మనిషిలా
నీ మనసు నెమ్మదిగా ఎండిపోతుంది
మనసుకు పుస్తకాల్ని చూపించు
ఒక నది ఒడ్డున కూర్చోబెట్టు
ఒక పాలపిట్ట పాటను వినిపించు
ఒక రైతు అరచేతిని తాకనివ్వు
ఒక తల్లి కన్నీటిని నిశ్శబ్దంగా తుడవనివ్వు
మనసుకంటే నీడనిచ్చే చెట్టు పవిత్రం
ఆకలిగొన్నవాడికి అందించిన అన్నం పవిత్రం
ప్రపంచాన్ని మార్చలేకపోయినా
ఒక మనిషి ఒంటరితనాన్ని మార్చగలిగితే
అదే మనసుకు పండుగ
ప్రతి ఉదయం
సూర్యుడు ఉదయించేది
భూమి కోసం మాత్రమే కాదు
మనలో ఇంకా ముగిసిపోని
చిన్న వెలుగు కోసం కూడా
ఆ వెలుగును ఆరిపోనివ్వొద్దు
ప్రపంచాన్ని నిలబెట్టేది
పర్వతాలు సముద్రాలు మాత్రమె కావు
ఇంకా ఒక మనిషిని
మనిషిగా చూడగలిగే
ఒక మనసు మాత్రమే
మనసుకు వర్షం కావాలి
