ఆయనే ఒక కార్మికుడు!

ఆమె తన వృత్తిపరమైన హావభావంతో, సెక్రటరీ తన పైఅధికారి గదిలోకి వెళ్లే దారిని అడ్డుకోవడానికి ప్రయత్నించింది. అయితే, అతని కోటు కాలర్‌పై  చిన్న ఎర్రజెండాతో ఉన్న డెప్యూటీ బ్యాడ్జ్‌ను ఆమె గమనించినప్పుడు, పొడవుగా, దృఢంగా ఉన్న ఆ వ్యక్తి లోపలికి నడుచుకుంటూ వెళ్తుండగా ఆమె ప్రశాంతంగా చూస్తూ ఉండిపోయింది. పట్టుదల గల అతను లోపలికి వెళ్ళిన తర్వాత తలుపు మూసుకున్నప్పుడే ఆమెకు అసలు విషయం అర్థమైంది. అతడు మరెవరో కాదు, పరికరాల తయారీ ప్లాంట్ నుండి వచ్చిన ప్రముఖ టర్నర్, USSR సుప్రీం సోవియట్ డెప్యూటీ అయిన జురాబ్ సరాలిడ్జ్.

డెస్క్ వద్ద కూర్చున్న వ్యక్తికి స్నేహపూర్వకంగా ఇలా చెప్పే అవకాశం కూడా దక్కలేదు, “రా జురాబ్, ఇళ్ళ సమస్యల

విషయమై వచ్చే ప్రజలందరినీ నేను కలవలేనని నీకు బాగా తెలుసు, ప్రతి ఒక్కరూ తమ బాధలతో నా దగ్గరకు వస్తే, నేను ఇక ఏ ఇతర పని చేయలేను!”

జురాబ్ సరాలిడ్జ్ ఎలాంటి వివరణలను వినే మూడ్‌లో లేడు. ఆ మహిళకు సహాయం చేయాల్సిందే. ఆమె చియాతురా మైనింగ్ టౌన్‌షిప్‌లోని తన ఇంటిని వదిలిపెట్టి, ఉద్యోగాన్ని వదులుకుని, తీవ్రమైన, అనారోగ్యంతో బాధపడుతున్న తన చిన్న కుమార్తె కోసం తబిలిసి కి మారవలసి వచ్చింది. ఆ అమ్మాయి నిపుణుల నిరంతర పర్యవేక్షణలో ఉండాలి.

జురాబ్ ఈ సంఘటనను చాలా సంవత్సరాల తర్వాత గుర్తుచేసుకుంటున్నాడు, కానీ ఇళ్ళ సమస్యలను పరిష్కరించే అధికారం ఉన్న వ్యక్తి కార్యాలయంలోకి తాను ప్రవేశించిన ఆ రోజు ఎంతటి ఆగ్రహంతో, కోపంతో ఉన్నాడో, ఇప్పటికీ అంతే కోపంతో ఉన్నట్లు కనిపించాడు.

“అతను ఆ మహిళను కలవడానికి అంగీకరించాడా?” అని నేను అడిగాను.

“అతను ఆమెను కలిశాడు,” అని సమాధానం వచ్చింది. “అతను ఆమెను కలిశాడు,  ఆమెకు సహాయం చేశాడు. మన దేశంలో చాలా కష్టాల్లో ఉన్న వ్యక్తిని ఎవరూ దూరం పెట్టడానికి వీల్లేదు. మన చట్టాలు ప్రజల ప్రయోజనం కోసమే రాయబడ్డాయి.”

జురాబ్ సరాలిడ్జ్ తన కార్యకలాపాలన్నింటినీ ఈ పవిత్రమైన నియమంపైనే అని నమ్మాడు, అతని జీవితం తీవ్రంగా మారిపోయినప్పటికీ, అతను ఇప్పటికీ దానికి కట్టుబడి ఉన్నాడు.

మార్పు జరిగిన తర్వాత మొదటి రెండు వారాలు అతను కొత్త వాతావరణానికి అలవాటు పడటంలో గడిపాడు. టర్నర్ లేత్ నుండి జార్జియన్ రిపబ్లిక్ కమిటీకి చెందిన ముఖ్యమైన మెషిన్-బిల్డర్స్  టూల్-మేకర్స్ ట్రేడ్ యూనియన్ చైర్మన్ పదవికి మారడం జీవితంలో ఒక పెద్ద అడుగు. అయితే, యూనియన్ ముఖ్య అధికారులు అతనితో మాట్లాడారు, పూర్వాపరాలను చాలా వివరంగా అతనికి వివరించారు,  అతను స్వయంగా సూచనలను, నిబంధనలను అధ్యయనం చేశాడు. ఒక కార్మిక సంఘానికి  నాయకుడిగా ఉండటం అంటే ఏమిటో నేరుగా తెలుసుకోవడానికి ఉదయం నుండి రాత్రి వరకు,  రెండు వారాల్లోనే  ప్రాథమిక సలహాలు, సూచనలన్నీ మరచిపోయారు. ఒకరోజు వచ్చిన ఉత్తరాలలో, అతనికి ఒక ఫ్యాక్టరీ కార్మికుల బృందం నుండి వచ్చిన ఒక ప్రకటన కనిపించింది. నిస్సందేహంగా వారికి ఏమి చెప్పాలో అతనికి తెలుసు. ఇటువంటి పరిస్థితిలో ఒక వివాద కమిషన్‌ను ఏర్పాటు చేయడం అవసరం, అది ఆ స్థలానికి వెళ్లి, అన్ని పరిస్థితులను అధ్యయనం చేసి, ఆపై తన నివేదికను సమర్పిస్తుంది. ఈ ఫ్యాక్టరీ మేనేజర్‌ను చాలా జాగ్రత్తగా హ్యాండిల్ చేయవలసిన వ్యక్తిగా పరిగణిస్తారని కూడా అతనికి తెలుసు. కానీ సహాయం కోసం వచ్చిన ఆ అభ్యర్థనను చూసినప్పుడు ఈ ఆలోచనలన్నీ వెనుకబడిపోయాయి. అది సహాయం కోసం వచ్చిన ఒక ఆర్తనాదం.

అతను వెంటనే తనతో పాటు ఒక సెక్రటరీని తీసుకుని కారులో బయలుదేరాడు. స్థానిక పరిపాలనా యంత్రాంగానికి అతన్ని పరిచయం చేయడానికి ఎవరో ఒకరు ఉండాలి కదా, ఆపై ఫ్యాక్టరీ వైపు బయలుదేరాడు. అక్కడ అతన్ని ఎవరూ ఊహించలేదు.

ఆ సమావేశం తుఫానులా సాగింది. నేరుగా స్కూల్ నుండి వచ్చినట్లుగా ఉన్న యువతులు, మేనేజర్ తలపై కురుస్తున్న విమర్శల తుఫానుకు తమ వంతు మద్దతుగా వేదికపైకి వెళ్లారు.

“కార్మికులు మేనేజర్‌పై తమకు నమ్మకం లేదని వ్యక్తం చేసినందున,” జురాబ్ సరాలిడ్జ్  తన కథను ముగిస్తూ, “మా ట్రేడ్ యూనియన్ కమిటీ అతన్ని ఆ పదవి నుండి తొలగించాలని సిఫార్సు చేసింది… ఏ వ్యక్తి యొక్క పని అయినా, అతను ఒక ఉన్నత పదవిలో ఉన్నప్పుడు, అన్నింటికంటే మించి మనుషుల ప్రయోజనాలే అతనికి ముఖ్యంగా ఉండాలి.” అని అన్నారు.

నేను ఇప్పటికే జురాబ్ గురించి చాలా విన్నాను. ఒక కార్మికుడిగా అతని కీర్తి దేశమంతటా విస్తరించింది. అతని పనిలో సాధించిన విజయాలకు గాను అతనికి ‘హీరో ఆఫ్ సోషలిస్ట్ లేబర్’  బిరుదు లభించింది. అదనంగా, అతను అత్యంత ప్రతిష్టాత్మకమైన మీటింగులు,కాంగ్రెస్‌లు, కాన్ఫరెన్స్‌లు సభలలో తరచుగా ప్రసంగించేవాడు.

కానీ నేను అతని గురించి చాలా రకాల వ్యక్తుల నుండి ఆశ్చర్యకరంగా ముఖ్యంగా రచయితల నుండి ఎక్కువగా విన్నాను.

ఇదంతా ఒకప్పుడు త్బిలిసి మెషిన్ టూల్ బిల్డింగ్ ప్లాంట్ ను సందర్శించిన జార్జియన్ రచయితల బృందంతో ప్రారంభమైంది. అంతా ఎప్పటిలాగే సాగుతోంది కార్మికులు రచయితలకు తమ ప్లాంట్ యొక్క చరిత్ర, భవిష్యత్తు ప్రణాళికల గురించి వివరిస్తున్నారు, దాని ఉత్పత్తులను ప్రదర్శిస్తున్నారు, వారికి షాపులను చూపిస్తున్నారు. ఏదో ఒకవిధంగా వారు ఒక లేత్ మెషిన్ దగ్గరకు చేరుకున్నారు, అక్కడ ఒక కార్మికుడు అద్భుతమైన, పొదుపైన కదలికలతో, ప్రత్యేకమైన కళాత్మకతతో పని చేస్తున్నట్లు కనిపించాడు. ఆ సమయంలో అతను ‘హీరో ఆఫ్ సోషలిస్ట్ లేబర్’ కాదు, లేదా అతని పని దుస్తులు పై డిప్యూటీ బ్యాడ్జ్ కూడా లేదు, అది వేరే విషయం. అయినప్పటికీ, ఒక విషయం స్పష్టంగా ఉంది, వృత్తిపరమైన చూపు లేని వారికి కూడా, అక్కడ ఒక నిజమైన నైపుణ్యం గల కళాకారుడు కనిపించాడు.

రచయితలలో చాలామంది అతన్ని గుర్తుంచుకోవడంలో ఆశ్చర్యం లేదు. కవి జాన్సుగ్ చార్క్వియాని  అతని గురించి ఇలా అన్నాడు: “మీరు ఒక వ్యక్తిని ప్రశంసించాలనుకుంటే, మీరు అతన్ని మీకు ప్రియమైన,  సుపరిచితమైన దానితో పోల్చడానికి ప్రయత్నిస్తారు. కానీ నేను జురాబ్ సరాలిడ్జ్ నిజంగా ఒక గొప్ప వ్యక్తి అని చెప్పడం కేవలం సాంప్రదాయానికి కట్టుబడి చెప్పడం కాదు.

సృజనాత్మకమైన, కవితాత్మకమైన వ్యక్తి. అతను తన వృత్తిలో నిజమైన కవి, ‘లేత్ దగ్గర ఒక కవి’. అతను చిత్రాల రూపంలో కూడా ఆలోచిస్తాడు, ఇది ప్రతి రచయితా స్వచ్ఛమైన మనస్సాక్షితో చెప్పుకోలేని విషయం. ఒకసారి మేము మాట్లాడుకుంటున్నప్పుడు, సంభాషణ మధ్యలో అతను చాలా సహజంగా ఇలా అన్నాడు: “జీవితంలో అన్నింటికంటే ముఖ్యమైన విషయం ఏమిటో మీకు తెలుసా? లేత్ మిషన్! మీ చుట్టూ చూసే ప్రతిదీ లేత్ మిషన్లపైనే తయారు చేయబడింది, ఆ లేత్ మిషన్ కూడా మరొక లేత్ మిషన్‌పైనే తయారవుతుంది.” అతను నా ముందు ఆ చిత్రాన్ని ఉంచాడు, నేను దాని చుట్టూ ఒక కవిత రాశాను. దానికి ‘ది లేత్’ అని పేరు పెట్టారు. జార్జియన్ భాషలో ఇది కేవలం ఒక సాంకేతిక పదం మాత్రమే కాదు. దీనిని ‘ఒక యంత్రం’ లేదా ‘విధి చక్రం’ అని కూడా అనువదించవచ్చు.

ఈ రోజుకూ వారు అతనిని పాస్ అడగకుండానే ఫ్యాక్టరీ గేట్ల గుండా లోపలికి వెళ్లనిస్తారు. అతను తన జీవితాన్నంతటినీ ఆ కర్మాగారానికే అంకితం చేశాడు.

అతను అక్కడికి ఒక టర్నర్ గా వచ్చాడు,  ఫిబ్రవరి 1979 వరకు అక్కడే టర్నర్‌గా పనిచేస్తూనే ఉన్నాడు. ఈ మధ్యకాలంలో అతను నిస్సందేహంగా చాలా దూరం ప్రయాణించాడు. నిన్నటి శిక్షణ పొందుతున్న వ్యక్తిని నేటి  కళాకారుడితో పోల్చితే సరిపోతుంది, అతను అందరికీ తెలిసినవాడు, అందరిచేత గౌరవించబడేవాడు. పురస్కారాలతో సత్కరించబడినవాడు. కానీ అతను స్వయంగా తన పని జీవితంలో దాటి వచ్చిన దూరాన్ని వేరే విధంగా కొలవడానికి ఇష్టపడతాడు. “ఆ రోజుల్లో ఆ ప్లాంట్ తయారు చేసిన లేత్ మిషన్లు మాకు, దేశం మొత్తానికి సాంకేతిక అభివృద్ధిలో  అత్యున్నతమైనవిగా అనిపించేవి. కానీ వాటిని నేటి కాలపు భారీ యంత్ర పరికరాలతో ఆటోమేటిక్, టెలిమెకానికల్, ప్రోగ్రామ్ కంట్రోల్ ఉన్న వాటితో పోల్చలేము!  నేటి కార్మికుడు, టర్నర్ అయినా లేదా మిల్లింగ్ మిషన్ ఆపరేటర్ అయినా, ముప్పై లేదా ఇరవై ఏళ్ల క్రితం నాటి అతని సహోద్యోగితో పోలిస్తే అతని పని యొక్క స్వభావం, నాణ్యతలో ఎంతగానో మారిపోయాడు, సరిగ్గా ఇప్పుడు మనకున్న యంత్ర పరికరాలు ఆనాటి అసలు లేత్ మిషన్ల కంటే ఎంతగానో మారిపోయినట్లుగానే.”

ఈ రోజుల్లో ఒక కార్మికుడి అభివృద్ధి అనేది ఒక రకమైన డబుల్ స్పైరల్ లాంటిది. అతను తన వృత్తిలో ఎదుగుతాడు, అదే సమయంలో దానితో పాటే ఎదుగుతాడు.

గౌరవమర్యాదల విషయానికొస్తే

“మీరు గౌరవాలు, సత్కారాల కోసం ప్రాకులాడకూడదు, కానీ నిజాయితీగా పని చేయాలి, మీ పనిని మనస్సాక్షితో చేయాలి.”

అతను ‘మనస్సాక్షే’ అనే పదాన్ని తరచుగా ఉపయోగిస్తాడు. ఏదేమైనా, షిఫ్ట్ సమయంలో కొద్దిపాటి సమయం కూడా వృధా కాకుండా చూసుకోవడానికి అతను తన పని స్థలాన్ని ఎలా సిద్ధం చేసుకునేవాడో చెప్పడం కంటే, చాలా తరచుగా, ఇష్టపూర్వకంగా ఆ పదాన్ని ఉపయోగించేవాడు. అతను ఇన్‌స్ట్రుమెంట్ మేకింగ్ షాప్ గుండా, అన్ని రకాల యంత్ర పరికరాల వరుసల మధ్య నడిచాడు,  వాటిలో ఏది అతనిదై ఉంటుందో, దేనితో అతని సజీవ జ్ఞాపకాలు  సన్నిహితంగా ముడిపడి ఉన్నాయో ఊహించడానికి నేను ప్రయత్నించాను. అతను నవ్వాడు.

“సరే, నేను వాటన్నింటినీ ఆపరేట్ చేయగలను… కానీ ఇది నాది.”

అతను దూరంగా ఎక్కడో ఉన్న ఒక యంత్రం వైపు సైగ చేశాడు, ఆపై ఆ షాప్ నుండి బయిటికి వచ్చాడు.

ఈసారి కూడా బయటకు వెళ్లే దారి వద్ద ఉన్న వృద్ధురాలు అతనిని పాస్ అడగలేదు. ఆమె కేవలం ఆప్యాయంగా తల ఊపి, అతను దూరంగా వెళ్ళిపోవడాన్ని చూస్తూ నిలబడింది.

ఆమెకు తెలుసు అతను త్వరలోనే తిరిగి వస్తాడని,  ఇంకా చాలా చాలా సార్లు వస్తాడని.

జురాబ్ గురించి కవి మోరిస్ పోట్స్‌ఖిష్విలి  తో నేను జరిపిన సంభాషణను నేను గుర్తుచేసుకున్నాను.

“రష్యాలో అర్మేనియా విలీనమైన 150వ వార్షికోత్సవ వేడుకలకు హాజరైన ప్రభుత్వ ప్రతినిధి బృందంలో ఆయన నేను ఇద్దరమూ సభ్యులం,” అని ఆయన చెప్పారు. “ఎంతమంది ప్రజలు ఆయనను ఎరుగుదురో,  ఆయనకు స్వయంగా ఎంతమంది తన స్వంత వృత్తికి చెందిన అర్మేనియన్లు,  ఇతర రిపబ్లిక్‌ల కార్మికులు తెలుసో నేను గమనించాను. కొందరు వ్యక్తిగతంగా, మరికొందరు వారి కీర్తి ద్వారా, వారి ఘనతలు, వారి విజయాలు, వారి చొరవల ద్వారా తెలుసు. వారు ఇంతకు ముందెన్నడూ కలుసుకోకపోయినప్పటికీ, వారికి మాట్లాడుకోవడానికి ఎల్లప్పుడూ చాలా విషయాలు ఉండేవి. వారందరికీ తమ చుట్టూ ఉన్న ప్రతిదానికీ తామే యజమానులమనే భరోసా, తమ మాటలపై,  చర్యలపై నమ్మకం ఉన్నట్లు కనిపించేది.”

మేము చాలా స్పష్టంగా మాట్లాడుకున్నాము.

“మీరు దేశవ్యాప్తంగా  గౌరవించబడిన కార్మికుడు,” అని నేను అన్నాను. “మిమ్మల్ని అన్ని చోట్లకు ఆహ్వానించారు మరియు యు.ఎస్.ఎస్.ఆర్ (USSR) సుప్రీం సోవియట్ డిప్యూటీగా ఎన్నుకున్నారు… కానీ ఇప్పుడు? మిగతా విషయాలు పక్కన పెడితే, మీకు డబ్బు కూడా తక్కువ వస్తోంది కదా…”

“అది నిజమే,” అని ఆయన బదులిచ్చారు. ” లేత్  వదిలి రావడం ఎంత కష్టంగా అనిపించింది! నేను మళ్లీ మొదటి నుండి ప్రారంభించవలసి వచ్చింది… కానీ ప్రజలు ఆ ప్రతిపాదన చేసినప్పుడు—’మాకు మీపై నమ్మకం ఉంది, మేము మిమ్మల్ని నమ్మగలము’ అని వారు చెప్పినప్పుడు, నేను ఎలా నిరాకరించగలను?”

జురాబ్ సరలిడ్జే, ఒక ప్రముఖ పదవిని చేపట్టినప్పుడు ఆయనకు అనుభవం లేని “పసివాడు” అని లేదా ప్రజా పనులలో ఆయనకు అంతకుముందు అనుభవం లేదని చెప్పడం నిజం కాదు. ఆయన షాప్ పార్టీ సంస్థకు కార్యదర్శిగా ఉన్నారు, అది కూడా ఒకే ఒక్క టర్మ్ కాదు,  ఆయన ఇప్పటికీ ప్లాంట్ యొక్క పార్టీ కమిటీలో సభ్యుడిగా ఉన్నారు. ఆయన ట్రేడ్ యూనియన్ పనులలో కూడా పాలుపంచుకున్నారు,  1972 నుండి జార్జియన్ ట్రేడ్ యూనియన్ కౌన్సిల్‌కు ఉచిత (వేతనం లేని) ప్రాతిపదికన

కార్యదర్శిగా ఉన్నారు. అప్పట్లో ఆయన ఎలాంటి పని రంగానికి బాధ్యత వహించారు. కార్మికుల సాధకబాధకాలు ఫిర్యాదుల సమీక్ష! నేను ఇక వేరే చెప్పనవసరం లేదు.

ఈ సంవత్సరాలన్నింటిలోనూ, జురాబ్ పెద్ద విషయాలలో గానీ లేదా చిన్న విషయాలలో గానీ తన మనస్సాక్షికి విరుద్ధంగా ప్రవర్తించాడని, తన కోసం ఏదైనా సంపాదించుకున్నాడని, అవసరంలో ఉన్నవారికి సహాయం చేయడానికి నిరాకరించాడని ఎవరూ చెప్పలేకపోయారు. అయితే అసంతృప్తి చెందిన ప్రజలు కూడా ఉన్నారు. అది అనివార్యం. సమస్యలను ఎల్లప్పుడూ మీరు అనుకున్నట్లుగానే పరిష్కరించడం సాధ్యం కాదు, చివరి వరకు కొనసాగించలేని విషయాలు, అధిగమించలేని కొన్ని అడ్డంకులు ఖచ్చితంగా ఉంటాయి.

సంభాషణలో ఆయన చాలా సులభంగా, సహజంగా సాధారణ దైనందిన విషయాల నుండి విస్తృతమైన సాధారణీకరణలు, ముగింపులకు మారగలరని నేను గమనించాను. ఒక రాజకీయవేత్త దృష్టితో విషయాలను చూడగల సామర్థ్యం ఆయనకు ఉంది.

“మీ కొత్త పని చాలా సమయం తీసుకుంటుందా?” అని నేను అడిగాను.

“ఖచ్చితంగా చాలా సమయం తీసుకుంటుంది. నేను రాత్రి ఎనిమిది గంటలకు, బహుశా తొమ్మిది లేదా అంతకంటే ఆలస్యంగా ఇంటికి చేరుకుంటాను.  సెలవు రోజులు అనేవి కేవలం ఒక సైద్ధాంతిక భావనగా మారిపోయాయి.”

“కార్మిక నిబంధనలు ఉల్లంఘించబడకుండా మేమే, అంటే ట్రేడ్ యూనియన్లే చూసుకుంటాము,” అని ఆయన నవ్వుతూ చెప్పారు. “కానీ మీపై మీరే ఫిర్యాదు చేసుకోలేరు కదా, అవునా?”

ఆయన కుటుంబ వలయంలో ఉండటాన్ని ఆనందిస్తారు. బహుశా ఆయన చాలా చిన్న వయస్సులోనే తండ్రి మరణించడం వల్ల తన తల్లికి ఎంత కష్టంగా ఉందో బాల్యం నుండే చూడటం వల్ల ఇది మరింత ఎక్కువై ఉండవచ్చు.

…తన కుమారులను ఒంటరిగా పెంచడం గురించి. ఉన్నత విద్యా సంస్థలో చేరడానికి తన కుమార్తె చేస్తున్న ప్రయత్నాల గురించి అతను వివరంగా మాట్లాడాడు. గణితంలో ఆమెకు ఉన్న ప్రతిభ గురించి చెప్పాడు. కానీ ఆమె చదువుపై నిఘా ఉంచడానికి తనకు సమయం దొరికితే, అతని మనస్సు మరింత ప్రశాంతంగా ఉండేది. తన మనవరాలు ఇయా ప్రతి రాత్రి తన ఊయల నుండి తన వైపు చూసే నిందాపూర్వక చూపును కూడా అతను గుర్తుచేసుకున్నాడు! తాతగారు

మరోసారి ఇచ్చిన మాట నిలబెట్టుకోలేకపోయారు, ఆమెను పార్కుకు తీసుకెళ్లి మెర్రీ-గో-రౌండ్ ఎక్కించడానికి ఆయనకు సమయం లేదు.

మరొక పనిదినం ముగింపునకు వస్తోంది… అతని కార్యాలయ గడియారం ఆరు గంటలు కొట్టి చాలా సేపయింది. ఆ రోజు అతని డెస్క్ క్యాలెండర్ పేజీలో ఉన్న అతని విధులకు సంబంధించిన అన్ని గమనికలపై టిక్ మార్కులు పెట్టాడు , ఒక్కటి తప్ప—”త్స్ఖ్వారిచామియాలో పయనీర్ క్యాంప్”.

“కార్మికుల పిల్లల కోసం మాకు అక్కడ ఒక క్యాంప్ ఉంది,” అని అతను వివరించాడు. “ఇప్పటివరకు పిల్లల నుండి గానీ లేదా వారి తల్లిదండ్రుల నుండి గానీ ఎలాంటి ఫిర్యాదులు రాలేదు. కానీ అక్కడ ఉన్న పరిస్థితి, మీకు తెలుసు కదా, కొంచెం ప్రత్యేకమైనది…”

అతని కార్యాలయ తలుపు మళ్లీ తెరుచుకుంది. ఒక కొత్త సందర్శకుడు లోపలికి వచ్చాడు.

“నేను ఆలస్యంగా వచ్చానా?” అని అతను అడిగాడు.

అతిథిని ఆప్యాయంగా ఆలింగనం చేసుకుని, రెండు బుగ్గలపై ముద్దు పెట్టుకున్న తర్వాత, సరలిద్జే అతన్ని పరిచయం చేశాడు.

“ఈయన మన ప్రసిద్ధ టర్నర్, వ్యక్తిగత పెన్షనర్ మీర్జత్ అకోపోవ్.”

కానీ ఆ వృద్ధ కార్మికుడు పెన్షనర్ హోదాను అంగీకరించడానికి ఇష్టపడలేదు: “నేను మాట ఇచ్చాను,” అని అతను చెప్పాడు, ” మేము పన్నెండవ పంచవర్ష ప్రణాళిక ముగింపుకు చేరుకునే వరకు నా పెన్షన్ లేదా పదవీ విరమణ గురించి ఎలాంటి మాటా ఉండకూడదు!”

తానే స్వయంగా  జురాబ్ సరలిద్జే వంటి ఇతరులకు వర్తించే ఒక సముచితమైన వ్యాఖ్యను చేశాడు.

“‘కార్మికుడు’ అనేది జీవితాంతం ఉండే బిరుదు,” అని అతను అన్నాడు.

కవి ఇయోసిఫ్ నోనెష్విలి ఒకసారి నాతో ఇలా అన్నాడు: “నేను ఫ్రాన్స్ పర్యటనలో ఉన్నప్పుడు మా దేశస్థులలో ఒకరు నేషనల్ అసెంబ్లీలో మాట్లాడారని అక్కడి ప్రజలు నాకు చెప్పారు. వార్తాపత్రికలు, అతను ఒక సాధారణ కార్మికుడని, పార్లమెంటరీ ప్రతినిధి బృందంతో కలిసి వచ్చాడని వారు చెప్పారు. అది నిజంగా నిజమేనా? అని వారు నన్ను అడిగారు.”

“మొదట్లో వారు ఎందుకు ఆశ్చర్యపోయారో నాకు అర్థం కాలేదు. అప్పుడు నేను ఊహించాను, వారు

మాట్లాడుతున్నది జురాబ్ సరలిద్జే గురించే అని విదేశీ పార్లమెంటును ఉద్దేశించి ప్రసంగించేటప్పుడు అతను ప్రదర్శించిన అధికారం, గౌరవం, దేశ రాజకీయాలపై అతనికున్న లోతైన అవగాహన, ప్రశ్నలకు అతను సమాధానం ఇచ్చిన స్పష్టమైన శైలి వారందరినీ ఆశ్చర్యపరిచాయి. సరే, వారి కంటే నాకు ఒక ప్రయోజనం ఉంది. ఈ ‘సాధారణ’ కార్మికుడు స్వదేశంలో సుప్రీం సోవియట్ సమావేశాలలో పాల్గొనవలసి ఉంటుందని, దేశ సమస్యలను కూడా పరిష్కరించాల్సి ఉంటుందని నాకు తెలుసు. కానీ, అతను ఎక్కడ ఉన్నా, అతను ఎల్లప్పుడూ తనకు తానుగా నిజాయితీగా ఉంటాడు.”

“నా ఫ్రెంచ్ స్నేహితులకు నేను ఏమి సమాధానం ఇవ్వగలను? నేను అన్నాను: ‘అవును, అది నిజం!’”అవును, అతను ఒక కార్మికుడు.

——–